Marta Leszak

W swojej twórczości badam przecięcie sakralnego i codziennego poprzez powtarzający się motyw trójokiego rysia, wcielony w naiwnym stylu artystycznym, który rzuca wyzwanie tradycyjnym granicom sztuki. Moja praktyka obejmuje dwie odrębne, ale powiązane serie, które badają nasze relacje z naturą, duchowością i artystyczną wolnością.

Seria "Święte rysie" reinterpretują tradycyjne huculskie ikony na szkle poprzez alternatywną rzeczywistość, gdzie natura zyskuje boski status. Te prace w zabawny sposób podważają religijną ikonografię, jednocześnie poruszając poważne kwestie naszej współczesnej duchowej krizy i świadomości ekologicznej. Wynosząc rysia — największego dzikiego kota Europy i gatunek zagrożony wyginięciem na Ukrainie — do statusu świętości, tworzę wizualną metaforę świętości natury. Prace oferują świat, gdzie ekologiczne opiekowanie się przyrodą ma wagę religijnego oddania, zachęcając widzów do przemyślenia swojego stosunku do świata przyrody.

Moje duże obrazy z trójokim rysiem powstały z osobistego artystycznego wyzwolenia. To, co zaczęło się jako ćwiczenie w pokonywaniu twórczego strachu, przekształciło się w badanie artystycznej wolności. Świadomie odrzucając konwencjonalne proporcje i "poprawne" przedstawienie, poszukuję nowego języka wizualnego. Trzecie oko służy zarówno jako symbol wzmocnionego postrzegania, jak i celowego odejścia od realizmu, zapraszając widzów do kwestionowania własnych uprzedzeń dotyczących artystycznego wyrazu.

W obu seriach używam naiwnego stylu, który usuwa akademicką pretensjonalność, pozwalając na bardziej bezpośrednie i emocjonalnie szczere zaangażowanie w temat. Ryś, zagrożony wyginięciem w swoim karpackim środowisku z powodu wycinki lasów, turystyki i polowań trofeowych, staje się potężnym symbolem wrażliwości i odporności natury. Poprzez te prace tworzę metawszechświat, gdzie zwierzęta zyskują ludzkie cechy, a kult natury zastępuje tradycyjne hierarchie religijne.

Moja praca sugeruje, że w świecie, gdzie ryś żyje jak człowiek, być może ludzie mogliby nauczyć się żyć bardziej jak ryś — w harmonii ze swoim środowiskiem i wolni od narzuconych sobie ograniczeń. To artystyczne widzenie służy zarówno jako krytyka naszej obecnej ekologicznej krizy, jak i obiecujący wgląd w alternatywny sposób bycia.