Apollo i Dafne

W tej wizualnej koncepcji przemiana w drzewo jawi się jako bezkompromisowy wybór i przejaw wyższej woli. Dafne odrzuca narzucony scenariusz i obiektywizację, wybierając metamorfozę jako narzędzie absolutnego zachowania własnych granic. Nie staje się bezsilną ofiarą prześladowania, lecz przejmuje kontrolę nad sytuacją, przekształcając własną cielesność w niedostępną, samowystarczalną formę bytu.